Η ένταση του φωτός και η διάρκεια της φωτοπεριόδου δίνουν μαζί το ημερήσιο σύνολο φωτός που παίρνουν τα φυτά σας. Ο υπολογιστής λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις — και από το DLI-στόχο πίσω στο απαιτούμενο PPFD. Δωρεάν και χωρίς εγγραφή.
Η διάρκεια της φωτοπεριόδου είναι εξίσου σημαντική — γι’ αυτό εδώ είναι πεδίο ισότιμο με την ένταση. Τα ίδια 600 µmol/m²/s δίνουν σε 18 ώρες 38,88 mol/m²/d, αλλά σε 12 ώρες μόνο 25,92.
| Φάση | DLI (mol/m²/d) | αντιστοιχεί σε PPFD (µmol/m²/s) |
|---|---|---|
| Φυτάριο / μόσχευμα | 10–20 | 154–309 με 18 ώρες φως |
| Ανάπτυξη | 20–40 | 309–617 με 18 ώρες φως |
| Ανθοφορία | 30–45 | 694–1.042 με 12 ώρες φως |
Αυτοί οι υπολογιστές δίνουν ενδεικτικές τιμές για τη δική σας εκτίμηση. Δεν αντικαθιστούν τη μέτρηση επί τόπου ούτε τη συμβουλή ειδικού — όλα τα στοιχεία χωρίς εγγύηση.
Το DLI είναι η συντομογραφία του daily light integral, δηλαδή ημερήσιο ολοκλήρωμα φωτός. Δείχνει πόσα σωματίδια φωτός χρήσιμα για τη φωτοσύνθεση πέφτουν σε ένα τετραγωνικό μέτρο μέσα σε μία μέρα — μονάδα είναι τα mol/m²/d.
Το PPFD αντίθετα είναι ένα στιγμιότυπο: πόσο φως έρχεται αυτή τη στιγμή, σε µmol/m²/s. Για το φυτό όμως δεν μετράει η στιγμή αλλά η ημερήσια δόση. Μια αδύναμη λάμπα που μένει αναμμένη πολύ ώρα μπορεί να δώσει στο ίδιο φυτό περισσότερο φως από μια δυνατή που ανάβει για λίγο.
Ακριβώς γι’ αυτό το DLI είναι ο πιο τίμιος αριθμός. Αν ξέρετε μόνο το PPFD, δεν ξέρετε ακόμη αν τα φυτά σας παίρνουν αρκετό — στον υπολογισμό λείπει η διάρκεια της μέρας.
Η μετατροπή είναι απλή αριθμητική: DLI = PPFD × ώρες × 3.600 ÷ 1.000.000. Το 3.600 μετατρέπει τα δευτερόλεπτα σε ώρες, το ένα εκατομμύριο τα μικρομόρια σε μόρια. Αν θέλετε να το κάνετε με το μυαλό, ενώστε τα δύο: PPFD × ώρες × 0,0036.
Παράδειγμα: 600 µmol/m²/s για 18 ώρες δίνουν 600 × 18 × 0,0036 = 38,88 mol/m²/d. Η ίδια λάμπα με φωτοπερίοδο ανθοφορίας 12 ωρών φτάνει μόνο στα 25,92 — ένα τρίτο λιγότερο, χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα στη λάμπα.
Εξίσου καλά λειτουργεί και αντίστροφα: PPFD = DLI × 1.000.000 ÷ (ώρες × 3.600). Αν στοχεύετε σε 40 mol/m²/d με 18 ώρες φως, χρειάζεστε 617 µmol/m²/s. Στην πράξη αυτή είναι η πιο χρήσιμη κατεύθυνση — ξέρετε τον στόχο σας και ψάχνετε τη ρύθμιση, όχι το αντίθετο.
Οι ενδεικτικές τιμές του πίνακα παραπάνω ισχύουν για τη συνηθισμένη καλλιέργεια εσωτερικού χώρου: φυτάρια και μοσχεύματα 10–20, ανάπτυξη 20–40, ανθοφορία 30–45 mol/m²/d. Μεγαλώνουν μαζί με το φυτό — ένα φυτό με δύο φύλλα δεν μπορεί να αξιοποιήσει την ποσότητα φωτός που ένα ώριμο φυτό μετατρέπει σε σοδειά.
Και αυτό που οι περισσότεροι πίνακες παραλείπουν: κάθε τιμή DLI ανήκει σε συγκεκριμένη διάρκεια μέρας. Το 45 στην ανθοφορία σημαίνει με 12 ώρες φως 1.042 µmol/m²/s — το απόλυτο ανώτατο όριο για σκηνή χωρίς CO₂. Με 14 ώρες τα ίδια 45 mol σημαίνουν μόνο 893 µmol/m²/s, μια εντελώς συνηθισμένη τιμή. Ίδιο ημερήσιο σύνολο, εντελώς διαφορετικές απαιτήσεις από τη λάμπα.
Στην πράξη: αν θέλετε να πάτε στο πάνω μισό του εύρους ανθοφορίας, φτάνετε εκεί συνήθως φθηνότερα με χρόνο παρά με ένταση. Οι επιπλέον ώρες κοστίζουν ρεύμα ένα προς ένα· η μεγαλύτερη ένταση κοστίζει επιπλέον ψύξη, απόσταση και τελικά σοδειά.
Συγκρίνετε μερικές ιστοσελίδες καλλιέργειας και θα βρείτε για την ανθοφορία τιμές από 30 έως 65 mol/m²/d. Όχι επειδή τα φυτά είναι διαφορετικά, αλλά λόγω δύο λαθών που κυκλοφορούν ακόμη.
Πρώτον: τιμές με CO₂. Οι αριθμοί πάνω από περίπου 50 προέρχονται σχεδόν πάντα από επαγγελματικές καλλιέργειες με 1.000–2.000 ppm CO₂. Χωρίς προσθήκη, το φυτό δεν αξιοποιεί τόσο φως — κορέννυται πολύ νωρίτερα, και κάθε επιπλέον watt καταλήγει μόνο στον λογαριασμό του ρεύματος.
Δεύτερον: η ίδια η μετατροπή. Συμβαίνει μια σελίδα να δίνει δίπλα δίπλα συστάσεις PPFD και DLI που δεν ταιριάζουν — για παράδειγμα «600–900 µmol/m²/s με 12 ώρες» και με την ίδια ανάσα «DLI 35–50». Κάντε τον λογαριασμό και τα 900 µmol/m²/s για 12 ώρες δίνουν 38,88 mol/m²/d, όχι 50. Το ανώτατο όριο έχει απλώς υπολογιστεί λάθος.
Γι’ αυτό ο πίνακας αυτής της σελίδας δίνει δίπλα σε κάθε τιμή DLI το αντίστοιχο PPFD και τις ώρες — και τα δύο προκύπτουν από τον ίδιο τύπο με τον υπολογιστή παραπάνω. Κάθε γραμμή την ελέγχετε με δύο κλικ.
Η διάρκεια της μέρας είναι το δεύτερο πεδίο — και σε αντίθεση με την ένταση κοστίζει μόνο ρεύμα. Η συνηθισμένη πρακτική είναι 18 ώρες για μοσχεύματα, 18 ώρες στην ανάπτυξη (κάποιοι δίνουν 20 ή και 24) και 12 ώρες στην ανθοφορία.
Οι 12 ώρες της ανθοφορίας δεν είναι απόφαση για τη σοδειά αλλά βιολογία: οι φωτοπεριοδικές ποικιλίες ανθίζουν μόνο όταν η περίοδος σκοταδιού είναι αρκετά μεγάλη. Ο αριθμός είναι λοιπόν σταθερός — αν θέλετε περισσότερο φως στην ανθοφορία, πρέπει να πάτε μέσω της έντασης, όχι του χρόνου. Ακριβώς γι’ αυτό η ανθοφορία είναι η φάση όπου η λάμπα φτάνει στα όριά της.
Για τις αυτόματες ποικιλίες αυτό δεν ισχύει. Ανθίζουν με το εσωτερικό τους ρολόι και παίρνουν συνήθως σε όλη τη διάρκεια 18 ή 20 ώρες, οπότε φτάνουν σε υψηλά ημερήσια σύνολα με σχετικά μέτριο PPFD. Βάλτε τον υπολογιστή στις 20 ώρες και θα δείτε αμέσως τη διαφορά.
Οι μικρότερες φωτοπερίοδοι, όπως 11/13 ή 10/14, που χρησιμοποιούν κάποιοι στο τέλος της ανθοφορίας, είναι ειδική περίπτωση. Μειώνουν αισθητά το ημερήσιο σύνολο: το πέρασμα από 12 σε 11 ώρες με την ίδια λάμπα κοστίζει περίπου οκτώ τοις εκατό του DLI. Αν το δοκιμάσετε, υπολογίστε την τιμή αντί να μαντεύετε.
Το DLI δεν είναι ανοιχτό προς τα πάνω. Χωρίς προσθήκη CO₂ η κάνναβη φτάνει στο όριο αυτού που μπορεί να μετατρέψει σε σοδειά κάπου γύρω στα 45 mol/m²/d. Ό,τι είναι πάνω από αυτό απαιτεί επιπλέον CO₂ — και ακόμη και τότε το όριο έρχεται γύρω στα 55.
Ο λόγος βρίσκεται στη φωτοσύνθεση: το φως είναι μόνο ένας από τους τρεις παράγοντες. Αν λείπει CO₂ ή η θερμοκρασία δεν είναι σωστή, το επιπλέον φως δεν φέρνει πια τίποτα. Σε πολύ μεγάλη ένταση το φυτό μάλιστα κλείνει εν μέρει τα στόματά του για να προστατευτεί — η σοδειά σταματά να μεγαλώνει και τα φύλλα ξεθωριάζουν. Αν το κλίμα σας είναι καν μέσα στο εύρος, το δείχνει ο υπολογιστής VPD.
Προς τα κάτω το όριο είναι πιο ήπιο, αλλά εξίσου πραγματικό: κάτω από περίπου 10 mol/m²/d το φυτό τεντώνεται προς το φως, κάνει μεγάλα μεσογονάτια και λεπτούς βλαστούς. Αυτό δεν διορθώνεται αργότερα.
Το DLI δεν μετριέται απευθείας — μετράτε το PPFD και το μετατρέπετε. Ισχύουν οι ίδιοι κανόνες όπως σε κάθε μέτρηση φωτός: στο ύψος των κορυφών, αισθητήρας οριζόντια, πολλά σημεία σε όλη την επιφάνεια. Η πτώση του φωτός στις άκρες είναι σχεδόν σε κάθε φωτιστικό μεγάλη, και μία μέτρηση στο κέντρο δίνει εικόνα ομοιομορφίας που δεν υπάρχει.
Αν έχετε μόνο λουξόμετρο ή εφαρμογή κινητού, χρειάζεστε μια παράκαμψη μέσω του τύπου φωτιστικού — γι’ αυτό υπάρχει ο υπολογιστής lux σε PPFD. Το αποτέλεσμα είναι εκτίμηση, αλλά συνήθως αρκετή για να βάλει την καλλιέργεια στη σωστή φάση.
Μια πρακτική παρατήρηση: το DLI αλλάζει σε κάθε ρύθμιση — λάμπα πιο ψηλά, dimmer, μετακίνηση του χρονοδιακόπτη. Αν καταγράφετε την τιμή με ημερομηνία, βλέπετε αργότερα ποιο σχέδιο φωτισμού έδωσε πραγματικά καλύτερη σοδειά. Ακριβώς γι’ αυτό υπάρχει το ημερολόγιο καλλιέργειας του CRIS.
Πολλαπλασιάστε το PPFD με τη διάρκεια της μέρας σε ώρες και με 0,0036. Σε πλήρη μορφή: DLI = PPFD × ώρες × 3.600 ÷ 1.000.000. Παράδειγμα: 600 µmol/m²/s για 18 ώρες δίνουν 38,88 mol/m²/d.
Αντίστροφα: PPFD = DLI × 1.000.000 ÷ (ώρες × 3.600). Για να φτάσετε τα 40 mol/m²/d με μέρα 18 ωρών χρειάζεστε 617 µmol/m²/s. Ο υπολογιστής παραπάνω λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις — γι’ αυτό υπάρχει ο διακόπτης.
Περίπου 10–20 mol/m²/d για φυτάρια και μοσχεύματα, 20–40 στην ανάπτυξη και 30–45 στην ανθοφορία. Πάνω από περίπου 45 χρειάζεστε επιπλέον CO₂ για να αξιοποιήσει το φυτό καν το φως. Διαβάζετε πάντα την τιμή DLI μαζί με τη διάρκεια μέρας που προϋποθέτει — χωρίς αυτήν λέει πολύ λίγα.
Μόνο μέσω της έντασης. Οι φωτοπεριοδικές ποικιλίες χρειάζονται για την ανθοφορία τουλάχιστον 12 ώρες σκοτάδι, οπότε η επιμήκυνση του φωτός αποκλείεται — θα γύριζε το φυτό πίσω στην ανάπτυξη. Αυτό περιορίζει το δυνατό ημερήσιο σύνολο: ακόμη και με 1.000 µmol/m²/s, 12 ώρες δίνουν μόνο 43,2 mol/m²/d. Εξαίρεση είναι οι αυτόματες ποικιλίες, επειδή ανθίζουν με το εσωτερικό τους ρολόι και μπορούν να πάρουν 18 ή 20 ώρες.
Για δύο λόγους. Οι τιμές πάνω από περίπου 50 mol/m²/d προέρχονται σχεδόν πάντα από επαγγελματικές καλλιέργειες με προσθήκη CO₂, και μια συνηθισμένη σκηνή δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί τους. Και κάποιοι πίνακες δίνουν τιμές PPFD και DLI που δεν ταιριάζουν — 900 µmol/m²/s για 12 ώρες είναι 38,88 mol/m²/d, όχι 50. Ελέγξτε αν ο πίνακας αναφέρει τη διάρκεια της μέρας· αν όχι, να είστε επιφυλακτικοί.
Το PPFD είναι η στιγμιαία ένταση σε µmol/m²/s, το DLI είναι το ημερήσιο σύνολο σε mol/m²/d. Μια αδύναμη λάμπα που ανάβει 18 ώρες μπορεί να δώσει περισσότερο φως από μια δυνατή που ανάβει 12. Το φυτό ζει από το ημερήσιο σύνολο.
Όχι απευθείας — μετράτε το PPFD στο ύψος των κορυφών με κβαντικό μετρητή και το μετατρέπετε με τη διάρκεια της μέρας. Αν έχετε μόνο λουξόμετρο, περάστε πρώτα από τον υπολογιστή lux σε PPFD. Μετρήστε σε πολλά σημεία σε όλη την επιφάνεια: η πτώση του φωτός στις άκρες είναι στα περισσότερα φωτιστικά μεγάλη.
Ναι. Αυτός ο υπολογιστής χρησιμοποιεί τον ίδιο τύπο και τις ίδιες ενδεικτικές τιμές με τον υπολογιστή DLI της εφαρμογής CRIS. Εκεί βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο ημερολόγιο καλλιέργειας, ώστε οι μετρημένες τιμές να μπαίνουν κατευθείαν στη σωστή καταχώριση.
DLI, PPFD, VPD, pH, EC και άλλα — στην εφαρμογή CRIS, ακριβώς δίπλα στο ημερολόγιο καλλιέργειας, εντελώς offline και χωρίς λογαριασμό.