Kort gezegd: met twee fotoperiodieke soorten bijna altijd, met een fotoperiodieke en een automaat samen alleen met een concessie. Wat de doorslag geeft is niet de bloeitijd zelf — het is wat er gebeurt als je oogst in een tent die nog draait.
Ze staan onder hetzelfde lichtschema, krijgen hetzelfde klimaat en worden op dezelfde manier gegoten. Dat de een na acht weken klaar is en de ander na elf, verandert daar niets aan — ze bloeien simpelweg verschillend lang.
Wat wel verschilt, is wanneer je aan de plant moet: één keer om te spoelen, één keer om te knippen. En daar zitten de punten waar dit artikel over gaat — niet in het kweken, maar in de overgang.
Reken beide looptijden vooraf door en je weet hoe ver de oogsten uit elkaar liggen. Dat doet de oogstdatum-calculator: één keer per soort, vanaf dezelfde dag van omschakeling naar 12/12.
Hier botsen twee klokken. Een fotoperiodieke soort gaat bloeien omdat het licht naar twaalf uur zakt. Een automaat gaat bloeien omdat hij oud genoeg is: die kijkt niet naar de tijdschakelaar maar naar zijn eigen kalender. Waarom dat zo is, legt de opbrengst-calculator uit.
Automaten staan het liefst de hele kweek op achttien tot twintig uur licht. Zak je naar twaalf voor de fotoperiodieke plant, dan blijft de automaat gewoon doorbloeien — maar met een derde minder licht per dag. Hij komt af, hij levert alleen minder.
Andersom werkt helemaal niet: bij achttien uur blijft de fotoperiodieke soort eindeloos in groei. Ze gaat niet bloeien, ze blijft rekken — en past op een gegeven moment niet meer in de tent.
In de praktijk: wie de twee mengt, kiest één van beide ritmes en neemt het verlies op de andere plant voor lief. Een tussenweg op dertien of veertien uur maakt het voor allebei slechter in plaats van voor één goed.
De ene plant is rijp, de andere heeft nog drie weken nodig. Je moet dus knippen in een tent die nog in bloei staat.
Dat kan, maar het heeft gevolgen. De tent staat langer open dan gewoonlijk, je werkt er met licht in en je wervelt stof en plantenresten op. Voor de plant die blijft staan, in late bloei, is dat het gevoeligste moment van de hele kweek — botrytis heeft aan vochtige lucht en beweging op het verkeerde moment genoeg.
Twee dingen helpen: knip de rijpe plant helemaal en in één keer, in plaats van dagenlang takken weg te halen. En droog haar niet in dezelfde ruimte — drogen vraagt een andere luchtvochtigheid dan bloeien, en die twee passen niet samen in één tent.
Als je vóór de oogst spoelt, geldt dat maar voor één van de planten. De andere staat midden in bloei en wil haar voeding gewoon houden. In een gedeeld reservoir valt dat niet te scheiden.
In aarde is het simpel: elke pot wordt apart gegoten, dus spoel je de een en blijf je de ander voeden. In DWC of met een gemeenschappelijke tank is het een echte beperking: beide planten delen dezelfde oplossing, en één krijgt onvermijdelijk het verkeerde.
Of spoelen überhaupt nodig is, behandelt het hoofdstuk spoelen voor de oogst — het antwoord valt terughoudender uit dan veel mensen verwachten.
Soorten worden verschillend hoog, en de lamp hangt voor allebei even ver weg. Schiet er een door, dan staat die te dichtbij — en krijgt de ander te weinig.
De gebruikelijke oplossing is simpel: zet de kleinste plant hoger, op een omgekeerde pot of een kratje. Dat kost niets en vangt tien tot twintig centimeter moeiteloos op. De lamp hoger hangen is slechter: dan verliezen beide planten licht.
Nog beter is voorkomen: buig de grotere soort op tijd naar beneden en er valt later geen hoogteverschil goed te maken. Het moment daarvoor is de vegetatieve fase, niet de bloei.
De meeste problemen ontstaan doordat het gat pas opvalt als de eerste plant rijp is. Terwijl het van tevoren vastligt: beide bloeitijden zijn bekend en beide beginnen op dezelfde dag, bij de omschakeling naar twaalf uur.
Reken beide data vóór de omschakeling door, één keer per soort. Twee weken verschil is geen probleem. Vanaf een week of vier loont het om de langer bloeiende soort later in bloei te zetten door haar korter te laten groeien.
Of het delen van de ruimte überhaupt loont, is een tweede vraag: twee soorten op dezelfde oppervlakte leveren samen niet meer op dan één goed gevulde. Wat je kunt verwachten, schat de opbrengst-calculator.
Bij één soort is je geheugen genoeg. Bij twee in dezelfde tent niet meer — en dat begint op de dag van de omschakeling, niet bij de oogst.
Drie dingen per plant: de dag van de omschakeling naar 12/12 (voor beide dezelfde, maar het is het nulpunt van beide berekeningen), de opgegeven bloeitijd en de dag waarop je werkelijk hebt geknipt. Het verschil tussen die laatste twee is het getal dat de volgende keer telt — opgaven van zaadbanken vallen bijna altijd optimistisch uit.
En daarbij wat je aan de ene plant hebt gedaan terwijl de andere er nog stond: wanneer je spoelde, wanneer je uitdunde, wanneer de tent openstond. Gaat er drie weken later iets mis, dan staat de oorzaak vaak precies in die regels.
Met twee fotoperiodieke soorten wel, praktisch zonder voorbehoud: ze staan onder hetzelfde lichtschema en in hetzelfde klimaat, ze zijn alleen op verschillende momenten klaar. Wat je moet doordenken is wat er gebeurt als je de eerste oogst terwijl de tweede nog in bloei staat.
Alleen met een concessie. Automaten lopen op hun eigen klok en willen de hele kweek achttien tot twintig uur licht; fotoperiodieke soorten gaan pas bij twaalf uur bloeien. Zak je naar 12/12, dan levert de automaat minder. Laat je achttien uur staan, dan gaat de fotoperiodieke plant helemaal niet bloeien. Een tussenweg maakt het voor allebei slechter.
Helemaal en in één keer, in plaats van dagenlang takken weg te halen: zo staat de tent zo kort mogelijk open. En droog haar ergens anders — drogen vraagt een andere luchtvochtigheid dan bloeien, en die twee passen niet samen in één tent.
In aarde geen probleem: elke pot wordt apart gegoten, dus spoel je de een en blijf je de ander voeden. In DWC of met een gedeelde tank valt het niet te scheiden: beide planten delen dezelfde oplossing en één krijgt onvermijdelijk het verkeerde.
Zet de kleinste hoger, op een omgekeerde pot of een kratje. Dat vangt tien tot twintig centimeter op en kost niets. De lamp hoger hangen is de slechtste oplossing: dan verliezen beide planten licht.
Twee weken is geen probleem. Vanaf een week of vier loont het om de langer bloeiende soort later in bloei te zetten door haar korter te laten groeien. Beide data liggen vóór de omschakeling vast en zijn vooraf uit te rekenen.
Nee. De opbrengst hangt aan de oppervlakte en aan het licht, niet aan het aantal soorten. Twee op dezelfde oppervlakte leveren samen niet meer op dan één goed gevulde — de aardigheid zit in de keuze, niet in de hoeveelheid.
Per plant: de dag van de omschakeling naar 12/12, de opgegeven bloeitijd en de dag waarop je werkelijk hebt geknipt. Het verschil tussen die laatste twee is het getal dat de volgende ronde telt, want opgaven van zaadbanken vallen bijna altijd optimistisch uit.
Twee soorten in één tent zijn twee schema's. In CRIS krijgt elke plant haar eigen invoer binnen dezelfde ruimte — omschakeldag, bloeiweken en knipdag apart bijgehouden, offline en zonder account.